Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Ο Γιωργάκης και η παρέα του...


Ποιος έδωσε στο Γιωργάκη την εντολή να ξεπουλήσει ακόμα και τα μνήματα; Μήπως ο λαός; Όχι! Αυτός εξαπατήθηκε.
Με ποιο δικαίωμα ο Γιωργάκης που, μόλις λίγα χρόνια πριν, μας παρότρυνε να φυτέψουμε χασίς στις γλάστρες μας, κόβει την Ελλάδα σε φιλέτα και κανονίζουν οι φίλοι του ποιοι από τους φίλους τους (και τους φίλους του) θα τα κατασπαράξουν;
Ψήφισαν μήπως οι Έλληνες το Γιωργάκη για να τους πουλήσει -ιδίως τους νέους- στα σκλαβοπάζαρα της μετανάστευσης (έξω) και της δουλείας (μέσα);
Ποιος του έδωσε την εντολή να βγάλει στο σφυρί όχι μόνο το δημόσιο πλούτο της αλλά και τα εργαλεία ανάπτυξης της χώρας; Πέρσης είναι και παραχωρεί στους Πέρσες τη γη, τα ύδατα και τον αέρα;
Υπάρχει έστω μία χώρα στον κόσμο χωρίς μια εθνική τράπεζα, χωρίς δρόμους, λιμάνια κι αεροδρόμια;
Ο Γιωργάκης έχει εγκαθιδρύσει μια οικονομική χούντα. Που δεν δίνει λογαριασμό στους Έλληνες (πλην δωσίλογων) και δουλεύει για λογαριασμό των ξένων τοκογλύφων, τους οποίους ο ίδιος έφερε κι εγκατέστησε επικυρίαρχους στον Όλυμπο, υποβαθμίζοντας την Ελλάδα σε προτεκτοράτο.
Ποιος άλλος εκτός απ' αυτόν που συκοφάντησε τους συμπατριώτες του διεθνώς για διεφθαρμένους θα υπέγραφε συνθήκη δανεισμού παραιτούμενος από την ασυλία της χώρας του; Ποιος άλλος θα έκανε κοινοβουλευτικό πραξικόπημα για να την περάσει;
Ποιος άλλος θα δέσμευε τη χώρα του να μην μπορεί να δανειστεί από ουδένα άλλον πάρεξ των δανειστών της; Μόνον ο Γιωργάκης, οποιοσδήποτε άλλος θα εθεωρείτο ή χαζός ή βαλτός...
Μόνον ο Γιωργάκης θα μπορούσε να μας έχει επιβάλει ένα παρεάκι κολλητών, συγγενών, συμβούλων (ελλήνων και ξένων) να κυβερνάει τη χώρα φαστ τρακ κι απάνω τούρλα!
Από πού μας έπεσαν ουρανοκατέβατοι κατακέφαλα ο κυρ Παμπούκης, ο πολύς Αθεμπίγιο, αίφνης η κυρία Νταλάρα ή ο Αλεξ Ρόντος υπό δοράν αδαούς Δρούτσα, δίκην εφτά πληγών του Φαραώ;
Κληρονομιά από το θυρωρό του Κατσιφάρα βρήκαν τη χώρα και την κυβερνούν σε στυλ Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει;
Και δεν έχουν ευθύνη, νομίζουν, οι υπουργοί, ο κ. Βενιζέλος για όλα αυτά; Οι βουλευτές, ο κ. Ευθυμίου; Το ΠΑΣΟΚ, τα μέλη του;
Μήπως έχουν ανεπαισθήτως τυφλωθεί ή μήπως δεν λεηλατείται η χώρα μπροστά στα μάτια τους;
Νομίζουν ότι μπορούν να ρητορεύουν εναντίον όσων έλεγαν χθες εσαεί; Ότι η ατιμωρησία είναι εξασφαλισμένη; Ότι η Νέμεσις θα κοιμάται για πάντα;
Νομίζει η κυρία Διαμαντοπούλου ότι μπορεί να κλείνει σχολεία και να οδηγεί τα ΑΕΙ στη χρεοκοπία, χωρίς να ανοίξει μύτη;
Διαπράττεται Ύβρις. Ο Γιωργάκης έχει βάλει το πολίτευμα στο γύψο και τρομοκρατεί το λαό με εκβιασμούς και διλήμματα, όπως θα έκανε ένας κοινός τύραννος.
Με ένα μπαράζ τετελεσμένων μας πάει έως το τετέλεσται.
Φέρεται στους Έλληνες όπως φέρθηκε ο Αλάριχος στα αγάλματα. Κόβει συντάξεις όπως ο Προκρούστης έκοβε πόδια, εξαπολύει φορολογικό πογκρόμ όπως εξαπέλυαν οι Οθωμανοί τους χαρατσοεισπράχτορες σαν σκυλιά πάνω στους ραγιάδες.
Έχει αφήσει τη Θράκη ξέφραγο αμπέλι στις δυνάμεις του διαμελισμού και τρέμει στην ιδέα να ανακηρύξει ΑΟΖ...
Δεν γίνεται δεν είναι νόμιμο, δεν είναι αξιοπρεπές, δεν είναι παραγωγικό, δεν μπορεί ένα ανδρείκελο της Γκόλντμαν Σακς και της Μπούντεσμπανκ, ένας υπήκοος των ξένων να είναι πρωθυπουργός των Ελλήνων...

ΥΓ1. Την Τρίτη 31 Μαΐου, στις 7 το απόγευμα στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών θα πραγματοποιηθεί μεγάλη ανοιχτή συγκέντρωση με πρωτοβουλία του Πρύτανη Θεοδόση Πελεγρίνη, του μεγάλου μας Μίκη και των καθηγητών Γιώργου Κασιμάτη, Γιώργου Κατρούγκαλου, Νότη Μαριά, Κώστα Μπέη και Κώστα Χρυσογόνου.
ΥΓ2. Μεστές και σοβαρές οι παρεμβάσεις τού κ. Τσίπρα εδώ και αρκετόν καιρό, αντιβαίνουν μάλιστα στο ευρέως διαδεδομένο κλισέ ότι «η Αριστερά δεν έχει προτάσεις» -και, για αυτό ακριβώς, οι μηχανισμοί απαξίωσης (κυρίως μέσα από τα ΜΜΕ) κάνουν ό,τι μπορούν εναντίον του.
Όμως, όλο και πιο πολλοί πολίτες τον ακούνε (συμφωνούν - διαφωνούν) με όλο και μεγαλύτερη προσοχή!..

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 25.V.2011 stathis@enet.gr

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Μία μέρα χωρίς λεφτά: Η Αθήνα δωρεάν


Υπάρχει μία ευρωπαϊκή ημέρα κατά του καταναλωτισμού, κατά την οποία (υποτίθεται πως) δεν αγοράζουμε τίποτα –αλλά απολύτως τίποτα. Αν σας λέει κάτι μόνο αμυδρά, είναι γιατί στην Ελλάδα δεν υποστηρίζεται από καμπάνιες, και φυσικά δεν εφαρμόζεται σχεδόν καθόλου. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της χώρας, με νωπές ακόμα τις μνήμες παγκόσμιων πρωτοτυπιών του τύπου «διακοποδάνειο», θεωρεί αδιανόητο να περάσει μία μέρα χωρίς να ξοδέψει έστω λίγα χρήματα. Κι όμως, μπορείτε άνετα να περάσετε –και μάλιστα καλά– μία ολόκληρη μέρα χωρίς να αγοράσετε τίποτα.
Μία λύση είναι να μαζέψετε την παρέα στο σπίτι, να αυτοσχεδιάσετε gourmet συνταγές με ό,τι υλικό έχετε στο ψυγείο όπως όλοι οι σεφ που τιμήθηκαν με αστέρια και βραβεία ευρεσιτεχνίας, να παίξετε επιτραπέζια, ή να δείτε όλα τα στοιβαγμένα από τις κυριακάτικες εφημερίδες μηνών DVD. Αλλά αυτό το ξέρετε. Εκείνο που δεν ξέρετε είναι ότι μπορείτε να κάνετε αμέτρητα πράγματα εκτός σπιτιού, από το πρωί μέχρι το βράδυ, χωρίς να ξοδέψετε ούτε ένα ευρώ.
Βάλτε στοίχημα με τον εαυτό σας ότι μπορείτε να περάσετε καλά μία ολόκληρη ημέρα χωρίς λεφτά, αφήστε το πορτοφόλι σπίτι και πάρτε τους δρόμους της Αθήνας. Άλλωστε, μένοντας σπίτι, θα ξοδεύατε χρήματα για το ηλεκτρικό ρεύμα.

Πρωί…
Από την 1η Νοεμβρίου έως τις 31 Μαρτίου, όλες οι Κυριακές είναι ημέρες ελεύθερης εισόδου στα μουσεία –εξαιρείται, όπως θα μαντέψατε, το Μουσείο της Ακρόπολης– και τους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας. Εφοδιαστείτε με χάρτες και αθλητικά και εξερευνήστε, επιτέλους, τον Κεραμεικό, την Αρχαία Αγορά και τους Αέρηδες.
Πάρτε τα πιτσιρίκια / ανιψάκια / παιδιά φίλων σας, και επισκεφτείτε το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο (http://www.hcm.gr/), στην Πλάκα. Οι εκθέσεις είναι ενδιαφέρουσες, ακόμη και για ενήλικες και η είσοδος πάντα δωρεάν. Το μουσείο λειτουργεί από τις 10.00 μέχρι τις 14.00 από Τρίτη έως Παρασκευή, και από τις 10.00 μέχρι τις 15.00 Σάββατο και Κυριακή.
Φτιάξτε σαντουιτσάκια, βάλτε σε ένα καλαθάκι ό,τι έχει περισσέψει από το χθεσινοβραδινό δείπνο, μαζί με όσα φρούτα έχετε στο ψυγείο και, όσο ακόμα ο καιρός το επιτρέπει, επισκεφθείτε τα πανέμορφα αθηναϊκά πάρκα που η συντριπτική πλειοψηφία των Αθηναίων (επιμένει να) αγνοεί: την Καισαριανή, το Άλσος Συγγρού, το Πάρκο Αντώνη Τρίτση, τον λόφο του Φιλοπάππου, και τον πρόσφατα σουλουπωμένο Εθνικό Κήπο.

Μεσημέρι…
Πεινάσατε, με όλες αυτές τις βόλτες; Έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε ωραιότατους, gourmet και εντελώς δωρεάν μπουφέδες. Αρκεί να μάθετε, με σύμμαχο το Google και τη στήλη «Νέα» των sites μουσείων και υπουργείων, πού γίνεται η επόμενη συνέντευξη τύπου. Η ώρα είναι λίγο πολύ ίδια, κατά τις 12.00-13.00 το μεσημέρι, και η διαδικασία απλή: εφευρίσκετε ένα μέσο το οποίο υποτίθεται πως εκπροσωπείτε (μπορεί κάλλιστα να είναι το blog σας), δηλώνετε το όνομα και το mail σας για να σας ενημερώνουν για τις επόμενες συνεντεύξεις τύπου, κάθεστε και ακούτε μερικά βαρετά ή ενδιαφέροντα νέα, ανάλογα με τον φορέα που έχετε επιλέξει να τιμήσετε με την παρουσία σας, και εν συνεχεία «τιμάτε» και τον μπουφέ του –ναι, πάντα υπάρχει μπουφές. Όποιος είπε «ντροπή», να σκεφτεί αν θα έλεγε το ίδιο βλέποντας τόνους καναπεδάκια με πατέ σολομού να καταλήγουν στα σκουπίδια, και μετά να σηκώσει το χέρι.
Λέγεται lunch street party, και είναι απλό: διοργανώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κατά κανόνα Κυριακές, από μια ομάδα παιδιών που πραγματικά και έμπρακτα αγαπά την πόλη. Μαζεύεται πλήθος κόσμου, σε διαφορετικό σημείο της πόλης κάθε φορά, ο καθένας φέρνει ό,τι θέλει –φαγητό, φρούτα, ποτά, παιχνίδια, μουσικά όργανα– μαζί με την καλή του διάθεση, κι όταν τελειώνει το πάρτι ο χώρος έχει γίνει αγνώριστος. Δεντροφυτεύσεις, καθαρισμοί, καλλωπισμοί είναι μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα. Ακούγεται υπέροχο; Είναι ακόμα καλύτερο όταν το ζεις. Λεπτομέρειες για την επόμενη διοργάνωση στο blog του Lunch Street Party (http://lunchstreetparty.blogspot.com/).

Απόγευμα…
Η πάλαι ποτέ εγκαταλελειμμένη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης στο 42 της Φωκίωνος Νέγρη, είναι εδώ και τέσσερα χρόνια ένας χώρος (πολυ)πολιτισμού. Καθημερινά, από τις 19.30 έως τις 23.00 εδώ συμβαίνουν διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως προβολές ταινιών, μαθήματα ξένων και μη γλωσσών, θεατρικές παραστάσεις, λογοτεχνικές βραδιές, και άλλα πολλά.
Το Nosotros στα Εξάρχεια μάλλον δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις: είναι μακράν ένας από τους καλύτερους πολύ-πολιτιστικούς πολύ-χώρους στην Αθήνα. Εκθέσεις ζωγραφικής, σεμινάρια, συναυλίες, προβολές ταινιών, θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακά γλέντια και άλλα πολλά τα οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ (http://www.nosotros.gr/online/index.php?option=com_gcalendar&view=gcalendar&Itemid=71), διοργανώνονται καθημερινά στους χώρους του, στο 66 της οδού Θεμιστοκλέους.
Τα μορφωτικά ινστιτούτα των πρεσβειών (Γαλλικό Ινστιτούτο, Θερβάντες, Γκαίτε κλπ) τα γνωρίζετε σίγουρα, αλλά μέχρι τώρα τα σνομπάρατε ως «κουλτουριάρικα». Βάζουμε στοίχημα ότι μία μόνο επίσκεψη αρκεί για να αλλάξετε γνώμη. Οι εκδηλώσεις τους περιλαμβάνουν προβολές ταινιών που δύσκολα θα πετύχετε να προβάλλονται οπουδήποτε αλλού, εικαστικές εκθέσεις και μουσικά αφιερώματα που ξεφεύγουν κατά πολύ από το mainstream ρεύμα –αλλιώς δε θα έχρηζαν προβολής από μορφωτικά ινστιτούτα. Ξεπεράστε τον «βαρύ» τίτλο τους, και συμπεριλάβετε τα στα favorites του υπολογιστή, για να ενημερώνεστε τακτικά για τις εκδηλώσεις τους. Θα εκπλαγείτε.

Βράδυ…
Τσεκάρετε συχνά sites όπως τα www.forfree.gr, www.jaba.gr και www.tzaba.gr  για δωρεάν παραστάσεις και εκδηλώσεις.
Προτιμάτε σινεμά; Το nouvelle Decadence (Εμμ. Μπενάκη 87, Εξάρχεια, τηλ. 210 3813685) υπόσχεται να συνεχίσει στον δρόμο που χάραξε το ιστορικό στέκι της Βουλγαροκτόνου, με πολλά ενδιαφέροντα δωρεάν αφιερώματα, προβολές, πάρτι και εκπλήξεις.
Παρόμοια μέθοδος δωρεάν σίτισης με εκείνη του μεσημεριανού σας, με extra bonus πολιτιστικό ενδιαφέρον, είναι εκείνη που πριν μερικά χρόνια (τότε που ο λούμπεν τρόπος ζωής ήταν ντροπή, σκεπτικό που μας οδήγησε όλοι ξέρουμε που) βαφτίστηκε με την μάλλον σκωπτική ταμπέλα του «εγκαινιάκια». Το μόνο που χρειάζεται είναι να διαθέτετε ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον για την τέχνη ή να διαβάσετε τον οδηγό του in2life για το πώς να το προσποιηθείτε και να ξέρετε πού γίνονται κάθε εβδομάδα τα εγκαίνια, τα οποία όπως όλοι ξέρουμε πλαισιώνονται εννιά φορές στις δέκα από εξαιρετικούς μπουφέδες. Χρήσιμο ακόμη κι αν δεν έχετε σκοπό να χαλάσετε τη δίαιτά σας: η είσοδος στις εκθέσεις την ημέρα των εγκαινίων είναι σχεδόν πάντα δωρεάν, και κανείς δε θα σας ρωτήσει ποιος είστε, όπως στην περίπτωση της συνέντευξης τύπου.
Και για να κάψετε τις θερμίδες του gourmet μπουφέ …ποδηλατάδα, κάθε Παρασκευή βράδυ. Λεπτομέρειες θα βρείτε σε παλαιότερο αφιέρωμα του in2life, αλλά να θυμίσουμε τα βασικά: παίρνετε το δικό σας ή ένα δανεικό ποδήλατο και κατευθύνεστε κατά τις 22.00 στον σταθμό του Θησείου, απ’ όπου ξεκινάτε παρέα με 500+ άλλους ποδηλάτες, να καλύψετε με το πάσο σας μια διαδρομή 30 έως 60 χιλιομέτρων, εντός της Αττικής.

Περί μετακινήσεων…
Ωραία όλα αυτά, θα σκέφτεστε, αλλά πώς θα πάω από το σπίτι μου στο μουσείο / την συνέντευξη τύπου / την Κυψέλη / τα Εξάρχεια χωρίς να ξοδέψω χρήματα; Οι κάτοχοι ποδηλάτων προφανώς έχουν τη λύση έτοιμη. Οι υπόλοιποι, έχετε να διαλέξετε ανάμεσα σε:
Κάρτα απεριορίστων διαδρομών του ΟΑΣΑ. Θα την βγάλετε τις πρώτες μέρες του μήνα, πληρώνοντας 35 ευρώ, και θα «βγάλετε» τα έξοδά της περί τις 17 του μήνα, πηγαίνοντας στο γραφείο και επιστρέφοντας καθημερινά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επομένως, αν η «μέρα χωρίς λεφτά» σας είναι, για παράδειγμα, στις 20, η μετακίνησή σας θα είναι, ουσιαστικά, δωρεάν.
Περπάτημα. Θυμάστε; Εκείνο το σπορ που εξασκείτε σε κάθε ταξίδι στο εξωτερικό, περπατώντας χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων χωρίς καν να το καταλαβαίνετε και ξεχνάτε εντελώς με το που επιστρέφετε στην Αθήνα. Ναι, ξέρουμε, δεν είναι η πιο φιλική για τους πεζούς πόλη. Να μαντέψουμε και ότι δεν ανακυκλώνετε επειδή δεν έχετε κάδο ανακύκλωσης κοντά στο σπίτι;
Test drive. Αρκετά χρόνια πριν, πολλές αντιπροσωπείες αυτοκινήτων μας επέτρεπαν να πάρουμε το αυτοκίνητο το πρωί και να το επιστρέψουμε το βράδυ. Τα χρυσά εκείνα χρόνια παρήλθαν ανεπιστρεπτί, και πλέον ορισμένες εταιρείες δεν διαθέτουν καθόλου υπηρεσία test drive, κάποιες μας επιτρέπουν να κάνουμε τρεις κύκλους το τετράγωνο με τον αντιπρόσωπό τους στο κάθισμα του συνοδηγού και λίγες δίνουν το αυτοκίνητο της επιλογής τους –εκείνο που χρήζει περισσότερης προβολής– για μερικές ώρες solo οδήγησης. Ας όψεται. Τηλεφωνήστε σε μερικές αντιπροσωπείες, για να ρωτήσετε ποιο αυτοκίνητο μπορείτε να οδηγήσετε και για πόσο.

http://www.in2life.gr/everyday/modernlife/articles/192602/article.aspx?singlepage=1



Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Ο Γιωργάκης το Ανδρείκελο


Ανάμεσα στους ευφημισμούς («απασχολήσιμος», «ευλύγιστη εργασία» και τα τοιαύτα) της νέας εποχής (που γέρασε και κακογέρασε πολύ νωρίς) υπάρχουν κι ορισμένοι νεολογισμοί πολύ κακόγουστοι όπως αυτός με το «λίπος». Το οποίον σχετίζεται με τις περικοπές, λες και η σύνταξη των 800 ευρώ με μια σχετική λιποαναρρόφηση μπορεί να φτάσει την κομψότητα των 600 ευρώ και ακόμα καλύτερα την ανορέξια νευρόζα, ή ακόμα πιο φιλόδοξα μια κατάσταση όπως εκείνη των γαϊδουριών που, όταν τα μαθαίνουμε να μην τρώνε, ψοφάνε...
Εις ό,τι δε αφορά ορισμένους χαρούμενους συναδέλφους δημοσιογράφους που μηρυκάζουν αυτές τις ορολογίες, «κούρεμα», «λίπος» και τα συναφή, καλό θα ήταν να υπενθυμίσει κανείς σε αυτούς τους φρικτούς, ότι η τελευταία φορά που έχασαν μαζικά λίπος οι άνθρωποι ήταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης...
Ω, μακάβριοι...

Τώρα θυμήθηκε ο κ. Βενιζέλος (καλά, άσε τον κυρ Λοβέρδο) τους 180 βουλευτές και τις ψήφους τους, εν όψει του Μνημονίου Δύο;
Όταν ο αρχηγός του, ο Γιωργάκης το Ανδρείκελο, πέρναγε το Μνημόνιο Ένα με το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα (των 151 ψήφων) από το Κοινοβούλιο, πού ιδιώτευε ο κ. Βενιζέλος;
Όμως, με όλους αυτούς τους πολιτικούς των δύο κομμάτων που μας χρεοκόπησαν, συμβαίνει το απίθανο να εξακολουθούν να μας θεωρούν ακόμα χάπατα.
Μιλάει για τους 180 βουλευτές τώρα ο κ. Βενιζέλος, όταν συμμετείχε ο ίδιος, συνταγματολόγος μάλιστα, στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του αρχηγού του!
Μιλάει, ανερυθρίαστος, προς τους Έλληνες σαν να πρόκειται για ανεγκέφαλους και χαχόλους, λες και οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν το δούλεμα.
Λες και πια δεν έχουν αηδιάσει με όλα αυτά.
Αλήθεια, όταν αυτοί οι πολιτικοί, ανάμεσά τους και ο κ. Βενιζέλος, γιουχάρονται πλέον από τον κόσμο όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, δεν καταλαβαίνουν ότι ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι;
Οι άνθρωποι αυτής της κυβέρνησης έχουν κατορθώσει το ακατόρθωτο για μια Δημοκρατία: να ακυρώσουν τις εκλογές!
Διότι, όταν γίνουν οι εκλογές, όποιος κι αν υπερψηφισθεί, μήπως θα αλλάξουμε τρόικα; Θα εκλέξουμε μήπως μιαν άλλη;
Όποια κυβέρνηση κι αν εκλεγεί (εκτός κι αν ο λαός πάρει την τύχη του στα χέρια του) η ίδια τρόικα δεν θα συνεχίσει να κυβερνάει;
Οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ έχουν ακυρώσει τη Δημοκρατία.
Έχουν υποβαθμίσει το κράτος σε καθεστώς Εντολής ξένων κυβερνήσεων (τραπεζών και τοκογλύφων), έχουν αφαιρέσει από τις εκλογές το νόημά τους κι όμως συνεχίζουν να μας ομιλούν σαν να έχουν τις λύσεις στο τσεπάκι τους -οι ίδιοι που μας ξεχαρβάλωσαν.
Το Μνημόνιο Ένα μάς σκότωσε κι αυτοί μας προτείνουν Μνημόνιο Δύο!
Για τα δάνεια μάς προτείνουν νέα δάνεια.
Για τα χρέη μάς σέρνουν σε νέα χρέη.
Εντός ολίγου θα θρέφουμε το χρέος με εμάς τους ίδιους. Μετά, με τα παιδιά μας τα ίδια.
Είναι δε τόσον άθλιοι, ώστε να επισείουν τα ίδια τους τα σφάλματα ως αιτίες για τις επόμενες κινήσεις τους -είναι πρωτοφανές! Προσθέτουν κρίση στην κρίση και προτείνουν ως λύση τις αιτίες της.
Αν δεν πρόκειται για κτηνώδη άγνοια, πρόκειται για βροντώδη κομπίνα. Διότι οι πλούσιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν ενώ η χώρα φτωχαίνει, οδηγείται σε εσωτερικό διχασμό και εθνική συρρίκνωση.
Ο Γιωργάκης κυβέρνησε και κυβερνάει ως άλλος ηγεμών της ύστερης ελληνιστικής εποχής, έντρομος μπροστά στους Ανθυπάτους, ανάλγητος με το λαό του, ανελλήνιστος ο ίδιος, κρυψίνους, ένας κακομαθημένος γόνος μιας δυναστείας που πια εξέπεσε -ένας «αυλητής» σαν τον προτελευταίο Πτολεμαίο, ένα μπαίγνιο της Ρώμης.
Τώρα οι παρακοιμώμενοι του ηγεμόνα, οι αυλικοί του «αυλητή», οι Καππαδόκες του και οι Πραιτοριανοί του αντιλαμβανόμενοι ότι ο Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης μήτε βαθύς στις σκέψεις είναι μήτε τίποτα, βγαίνουν μπροστά, δελφίνοι και διάδοχοι!
Ο κ. Λοβέρδος (!!!). Ακόμα και η κυρία Διαμαντοπούλου! Γιατί όχι και ο Γουλιμής; -παρ' ότι μακαρίτης, γιατί να μην αναστηθεί κι αυτός, αν με τόση αγωνία τον καλεί κι αυτόν η Ιστορία!
Ο κ. Σημίτης προίκισε αυτήν τη χώρα με τον κ. Τσουκάτο και τον κ. Πανταγιά, ο Γιωργάκης (αφήστε τον δυστυχή κ. Καραμανλή) με τον κ. Παμπούκη και τον κ. Παπακωνσταντίνου. Αν σε αυτούς προσθέσετε και τους κ.κ. Ραγκούση, Γερουλάνο και Δρούτσα, ακόμη και Γερμανία να ήταν η πτωχή Ελλάς, θα λύγιζε, θα υπέκυπτε κάτω από το βάρος τέτοιων τιτάνων.

ΣΤΑΘΗΣ –ΝΑΥΤΙΛΟΣ- ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 14-5-2011

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Live Athens καλοκαίρι 2011 (version 1.0)


7/5
Tim Booth (James)


Ιερά Οδός



8/5

Θεοδοσία Τσάτσου

Noiz , Κωνσταντινουπόλεως 78 & Ιερά Οδός



9/5

Αφιέρωμα στον Άκη Πάνου

Γεράσιμος Ανδρεάτος, Λιζέτα Καλημέρη, Λάμπρος Καρελάς, Βαγγέλης Κορακάκης, Γιώτα Νέγκα, Γιάννης Ντουνιάς και Μπάμπης Στόκας

Θέατρο Badminton



9/5

Γιάννης Αγγελάκας

Fuzz Club, Πειραιώς 209 & Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος



13-14/5

Θάνος Μικρούτσικος και Χρήστος Θηβαίος

Σταυρός του Νότου



16/5

ΖΑΖ

Θέατρο Badminton



19/5

Μπάμπης Στόκας

Passport



20/5

Deep Purple + Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ Ελληνικού



5/6

The Cult

Fuzz Club



6/6

Cesaria Evora

Θέατρο Λυκαβηττού



7/6

Marianne Faithfull

Θέατρο Λυκαβηττού



8/6

Laurie Anderson

Θέατρο Badminton



15/6

Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Θέατρο Πέτρας



17/6

Iron Maiden

Terra Vibe Park Μαλακάσα



20/6

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Θέατρο Λυκαβηττού


22/6

Ejekt Festival 2011: Amy Winehouse + Moby

Πλατεία Νερού, Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου



29/6 - 2/07

Tiger Lillies

Θέατρο Badminton



1/7

Rockwave Festival 2011: The Stranglers
Terra Vibe Park
Μαλακάσα

2/7

Rockwave Festival 2011: Γιάννης Αγγελάκας

Terra Vibe Park Μαλακάσα


3/7 
Rockwave Festival 2011: The Prodigy

Terra Vibe Park Μαλακάσα



4/7

Buena Vista Social Club

Θέατρο Λυκαβηττού



5/7

Judas Priest + Whitesnake

Πλατεία Νερού, Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου



8/7

Roger Waters (Pink Floyd)

Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ (Ο.Α.Κ.Α.)



12/7

Twisted Sister

Κέντρο Ιππασίας του Πάρκου Γουδή



13/7

Πυξ Λαξ

Ολυμπιακό Στάδιο (Ο.Α.Κ.Α.)


20/7

BON JOVI

Ολυμπιακό Στάδιο (Ο.Α.Κ.Α.)


2/8

Dream Theater

Terra Vibe Park Μαλακάσα

video

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Η ιαπωνική εκδοχή της καταστροφής



Κάτοικοι μιας από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη, οι Ιάπωνες αιώνες τώρα βιώνουν τον τρόμο που προέρχεται από τα έγκατα της Γης. Στη σύγχρονη ιστορία τους γνώρισαν και έναν μεγαλύτερο: αυτόν της πυρηνικής ενέργειας. Κύματα που καταπίνουν ολόκληρα νησιά, σεισμοί που αφανίζουν μεγαλουπόλεις, τέρατα – δημιουργήματα πυρηνικών δοκιμών που σκορπούν τον όλεθρο. Από το Γκοτζίλα μέχρι τα μάνγκα και από τα λαϊκά παραμύθια έως τις εικαστικές τέχνες, η αγωνία της συντέλειας, άλλοτε από την οργισμένη φύση και άλλοτε από την ανεξέλεγκτη πυρηνική ενέργεια, διατρέχει ένα μεγάλο κομμάτι της ιαπωνικής κουλτούρας. Μια προσπάθεια να εξορκιστεί το «κακό» -αυτό που δεν μπορείς να αποφύγεις ή αυτό που ο ίδιος έχεις προκαλέσει…
Για τους Ιάπωνες μια καταστροφή, όσο μαζική κι αν είναι, δεν σημαίνει το τέλος του κόσμου. Αυτή η ιδέα δεν αποτελεί στοιχείο του βουδισμού ούτε και του σίντο, της παλιάς τους θρησκείας. Όσο σοβαρή κι αν είναι η καταστροφή, η ζωή ξαναρχίζει. Συνεπώς, γιατί να φοβούνται τους σεισμούς, τους λιμούς και τους καταποντισμούς;
Ένα πελώριο κύμα υψώνεται μέχρι τον ουρανό. Στην κορυφή, αρχίζει να διπλώνεται προς τα κάτω έτοιμο να καταπιεί τις βάρκες με τους ψαράδες που παλεύουν να σωθούν από τη μανία του. Δεν πρόκειται για εικόνα που μεταδόθηκε δορυφορικά από την Ιαπωνία, μεταφέροντας στις μικρές μας οθόνες το δέος και τον όλεθρο του πρόσφατου σεισμού και του τσουνάμι που σάρωσε τις ακτές της. Είναι, αντίθετα, μια ξυλογραφία των αρχών του 19ου αιώνα που αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της ιαπωνικής τέχνης. Το «Μεγάλο κύμα» είναι το πιο διάσημο έργο του χαράκτη Hokusai (1760-1849): μια αποθέωση της θάλασσας, από έναν καλλιτέχνη που βίωνε (όπως όλοι οι πρόγονοι και οι επίγονοι του) τον τρόμο από τα έγκατα της γης και την απειλή ενός -κάθε άλλο παρά Ειρηνικού- ωκεανού που περικλείει τη χώρα.
Η εξοικείωση των Ιαπώνων στην ιδέα της μεγάλης καταστροφής, εξαιτίας ενός σεισμού, ενός τσουνάμι ή μιας πυρηνικής απειλής όπως αυτά που τους επιφύλασσε η αποφράδα 11η Μαρτίου, οφείλει πολλά στο σινεμά, την τηλεόραση, ή τα κόμικς. Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των ταινιών, των τηλεοπτικών σίριαλ και των εικονογραφημένων σελίδων που αφηγούνται τη συντέλεια της χώρας. Προετοιμάζοντας, με το δικό τους τρόπο, το κοινό για το «ο μη γένοιτο». Το 2009, για να αναφέρουμε ένα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα, η ιαπωνική τηλεόραση πρόβαλε μια δημοφιλέστατη σειρά κινουμένων σχεδίων. Ο τίτλος της θα μπορούσε να είναι μια λιτή ανακοίνωση σεισμολογικού κέντρου: «Τόκιο μέγεθος 8.0». Μπορεί τα ρίχτερ της τηλεοπτικής σειράς να υπολείπονταν των 8,9 της δραματικής επικαιρότητας, οι εικόνες όμως ξεπερνούσαν τον πραγματικό εφιάλτη που ήλθε με δύο χρόνια καθυστέρηση. Χάρη στα ειδικά εφέ, ο φημισμένος Πύργος του Τόκιο και η γέφυρα του Ουρανίου Τόξου καταρρέουν εξαιτίας ενός σεισμού που ισοπεδώνει την ιαπωνική πρωτεύουσα, ενώ ένα τσουνάμι αποτελειώνει το καταστροφικό έργο.
Εκτός από τα τηλεοπτικά «φροντιστήρια τρόμου», η κινηματογραφική οθόνη έχει συμβάλει σημαντικά στη διάχυση αυτής της ιδέας. Η «Βύθιση της Ιαπωνίας» («Nippon chinbotsu», 1974) ίσως αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της καταστροφής in extremis. Συγκλονισμένη από ισχυρούς σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων, η Ιαπωνία βουλιάζει στη θάλασσα και εξαφανίζεται από τον παγκόσμιο χάρτη. Εκτός από τα φυσικά αίτια, η κινηματογραφική φαντασία έχει αποδώσει την ευθύνη για τέτοιου μεγέθους καταστροφές ακόμα και σε ...σκοτεινές δυνάμεις! Όπως στην περίπτωση της θεάς της θάλασσας, Πόνιο, που χρησιμοποιεί τη μαγεία του πατέρα της με αποτέλεσμα να ταράξει την ισορροπία του πλανήτη, να αρχίσει η Σελήνη να πλησιάζει τη Γη, και να προκληθεί ένα καταστροφικό τσουνάμι. Όλα αυτά συμβαίνουν στην ταινία κινουμένων σχεδίων του μαέστρου Hayao Miyazaki «Ponyo», που ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Λέοντα στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας το 2008.
Με αφορμή την ταινία του, ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης (Όσκαρ κινουμένων σχεδίων 2003 για το «Spirited away / Στη χώρα των θαυμάτων») μίλησε για τον ιδιαίτερο ψυχισμό που αναπτύσσουν οι Ιάπωνες απέναντι σε τέτοιας κλίμακας καταστροφές: «Υπάρχουν πολλοί τυφώνες, σεισμοί, παλιρροϊκά κύματα στην Ιαπωνία. Δεν βοηθά καθόλου να αντιμετωπίζονται αυτές οι καταστροφές ως κατάρες. Αποτελούν μέρος των δεδομένων του κόσμου στον οποίο ζούμε. Στην Ιαπωνία, ο κόσμος έχει μια διαφορετική αντίληψη για τις φυσικές καταστροφές». Η αντίληψη αυτή αποτυπώνεται καθαρά στη λέξη τσουνάμι: σημαίνει το κύμα (nami) που χτυπά ένα λιμάνι (tsu). Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούν διαφορετικές λέξεις για να προσδιορίσουν την ορμή και τον όγκο των κυμάτων. Αμέσως μετά το τσουνάμι έρχεται το okinami (κύμα της ανοιχτής θάλασσας) και ακολουθούν αρκετές άλλες υποκατηγορίες.
Το φάντασμα της συντέλειας είναι πανταχού παρόν στο ιαπωνικό σινεμά. Όχι μόνο με σεισμούς, κατακλυσμούς ή καταποντισμούς, αλλά και με τον κίνδυνο από διαρροή ραδιενέργειας. Εξαιτίας της, άλλωστε, προέκυψε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της ιαπωνικής λαϊκής κουλτούρας. Το φοβερό Γκοτζίλα (Gojira στα ιαπωνικά) εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1954, στην ομότιτλη ταινία του Ishiro Honda. Με τις πληγές της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι ακόμα ανοιχτές, υπενθύμιζε τους αόρατους κινδύνους της ατομικής ενέργειας. Αποτέλεσμα κάποιων πυρηνικών εκρήξεων, το ύψους 100 μέτρων και βάρους 60.000 τόνων ερπετό ισοπέδωνε το Τόκιο σε εκείνη την ταινία. Το επανέλαβε αρκετές φορές ακόμα, στις 38 ταινίες που ακολούθησαν με πιο πρόσφατη μια παραγωγή του 2004. Το στοιχείο (και το στοιχειό) της θάλασσας υπάρχει και σε αυτό το τέρας. Η ονομασία του αποτελεί συνδυασμό δύο λέξεων: gorira (γορίλας) και kujira (φάλαινα), υποδηλώνοντας το μέγεθος, τη δύναμη, αλλά και την υδάτινη καταγωγή του. Σύμφωνα με το μύθο, αποτελεί ενδιάμεσο κρίκο ανάμεσα στα υδρόβια και τα χερσαία σπονδυλωτά. Γεγονός που του επιτρέπει να κρύβεται στα βάθη του ωκεανού και να αναδύεται ξαφνικά, προκαλώντας -τι άλλο;- τεράστια τσουνάμι.
Εκτός από τις ταινίες daikaiju (καταστροφής, στα καθ' ημάς), αλλά και τα κινούμενα σχέδια (anime, στα κατ' αυτούς) η μυθολογία της καταστροφής έχει βρει γόνιμο έδαφος και στις εικονογραφημένες σελίδες των μάνγκα. Σε αυτά τα εντελώς sui generis κόμικς που έχουν κατακτήσει τη διεθνή αγορά, οι τυφώνες, οι σεισμοί, τα παλιρροϊκά κύματα, η τήξη αντιδραστήρων υπήρξαν ως προφητεία σε αναρίθμητες εκδόσεις. Στην «ιστορία των τριών Αδόλφων», ο πατριάρχης των ιαπωνικών κόμικς Osamu Tezuka («Astroboy») εικονογραφεί το ξύπνημα του Εγκέλαδου και τις κατακλυσμιαίες επιπτώσεις του. Ένας άλλος σημαντικός σχεδιαστής, ο Jiro Taniguchi, προκαλεί με το πενάκι του ένα τρομερό τυφώνα που σαρώνει τις σελίδες στον «Άνθρωπο που περπατά». Όσο για τον Kaiji Kawaguchi, ξεκινά το δικό του «Πνεύμα του Ήλιου» με έναν τρομακτικό σεισμό που κόβει στα δύο το Χόνσου, μεγαλύτερο νησί της Ιαπωνίας.
Οι καταστροφικές συνέπειες του πρόσφατου σεισμού, του τσουνάμι και των επικίνδυνων αντιδραστήρων δεν άφησαν αλώβητες τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, καθώς και την εκδοτική αγορά των κόμικς. Αρκετές ταινίες που βρίσκονταν στο στάδιο των γυρισμάτων, ή της τεχνικής επεξεργασίας, αναγκάστηκαν να ανασταλούν. Το ίδιο συνέβη με τις τηλεοπτικές σειρές, τα περιοδικά ή τα άλμπουμ που ετοιμάζονταν να κυκλοφορήσουν. Δεν οφείλεται μόνο στις ανυπέρβλητες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν μετά το σεισμό. Είναι κυρίως η θεματολογία και οι εικόνες τους, που ξαναφέρνουν στο νου την (τρομερότερη) πραγματικότητα. Όπως οι Αμερικανοί, που, αμέσως μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, απέσυραν από τις οθόνες και τις σελίδες οτιδήποτε θύμιζε την τραγική 11η Σεπτεμβρίου, έτσι και οι Ιάπωνες αφαιρούν ή αναβάλλουν οτιδήποτε παραπέμπει στη δική τους 11η Μαρτίου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Μυρτώ Τσελέντη, «Manga: Φαντασία και πραγματικότητα» (εκδ. Αιγόκερως).
Όψεις των σύγχρονων μάνγκα φαντασίας, μέσα από διαφορετικές θεματικές ενότητες που προσφέρει η καθημερινή πραγματικότητα της Ιαπωνίας. Βιβλίο κατάλληλο τόσο για «αμύητους» όσο και για «υποψιασμένους» με το αντικείμενο αναγνώστες.
Jiro Taniguchi, «The Walking Man» (εκδ. Fanfare/Ponent Mon).
Εξαιρετικό δείγμα ενός μαέστρου των μάνγκα, που έχει μεταφραστεί στα αγγλικά. Ένας μεσόκοπος υπάλληλος περπατά στους δρόμους της πόλης, στα μονοπάτια των γειτονικών βουνών και τοπία της περιοχής του, παρατηρώντας σιωπηλός τους ρυθμούς της φύσης. Ανάμεσά τους, το ξέσπασμα μιας θεομηνίας στην οποία αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο του άλμπουμ.
«Comics Underground Japan» (εκδ. BLAST Books).
Η διαφήμιση συμπορευόταν ανέκαθεν με τη βιομηχανία της μόδας. Αντλώντας υλικό από τη συλλογή παλαιών διαφημίσεων του ιστορικού μόδας Jim Heimann, τολμά μια εικαστική περιήγηση στη μόδα του 20ού αιώνα καρέ καρέ.

ΔΕΙΤΕ
«Godzilla: Final Wars» (2005).
Η ταινία με την οποία γιορτάστηκαν τα 50 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του Γκοτζίλα. Μια μεγάλη ομάδα πρωταγωνιστών, που εμφανίστηκαν σε παλαιότερες και νεότερες ταινίες της σειράς, μαζί με διάφορα τέρατα που συγκρούστηκαν κατά καιρούς μαζί του, επιστρέφουν γιορτάζοντας τα γενέθλιά του.
«Ρonyo» (2008).
Το τελευταίο διαμάντι στη δουλειά του βραβευμένου με Όσκαρ Hayao Miyazaki. Με αυτό το anime επανέρχεται στα οικολογικά μηνύματα των ταινιών του, μιλώντας συμβολικά για την οργή της θάλασσας εξαιτίας της μόλυνσης που προκαλούν οι δραστηριότητες των ανθρώπων.

ΕΨΙΛΟΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3-4-2011